203 dagen
Oh jee ik lees net bij een medestopper dat ze de mist is ingegaan, even maar. Ik moet eerlijk bekennen dat ik het de laatste dagen gewoon even iets moeilijker heb met niet-roken. Ik ben er meer mee bezig. Niet dat ik erover nadenk om er weer één te nemen maar meer zo'n soort onbestemd gevoel wat herkenbaar is uit de eerste maand alleen nu lijkt het verder weg en koppel ik het niet direct aan het niet-roken. Krijg ik sneller het gevoel dat wanneer een goeie vriendin die heel erg weinig rookt en ineens zo heel gezellig bij een wijntje een sigaret op steekt dat ook wel te kunnen doen terwijl ik er ook weer helemaal geen zin in heb. Het ziet er voor mij nog steeds niet uit. De sigaret heeft voor mij eigenlijk in al zijn/haar glorie afgedaan. Dus wat het gevoel nu eigenlijk precies is. Een oude rest van emo/euforie gemoedstoestand wat denkt te moeten roken, zoiets.
Ik ben zo blij dat ik al bijna 7 maanden niet meer rook echt waar. Ik ben vrolijker, lichter, blijer en fitter. al met al een verademing.
