Ik heb helemaal niets te klagen, het gaat super goed met het stoppen want ik rook nog steeds niet en ik denk er bijna niet aan. Eigenlijk is het blog nu meer een spaarbankboekje aan het worden. Het geld is al lang en breed uitgegeven. Vorige week heb ik nog 4 paar laarzen (in de uitverkoop!!!) gekocht, met in mijn achterhoofd dat het als beloning voor het stoppen met roken best wel kon.

Verder ben ik nu ook gestopt met alcohol. Dat wil ik in eerste instantie eens 40 dagen proberen. Tot nu toe voel ik me daar heel goed bij (inmiddels bijna een week). Het scheelt in ieder geval veel calorieën en verder ben ik toch meer aan het sporten dan ik deed. Nu doe ik ook twee keer in de week aan yoga en wandel ik (bijna) elke avond een uur met de hond en loop ik 1 keer in de week hard, ruim 10 kilometer. Ik eet minder dan ik deed. Mijn gewicht wordt nu heel langzaam weer minder merk ik.

Al met al ben ik van een rokend, zuipend, laat naar bedgaand feestbeest in een saaie theedrinkende wandelende yogi veranderd (; Tenminste...dat dacht ik 'vroeger' altijd. Dat dat heel saai zou zijn. Niets is minder waar. Ik voel me geconcentreerder en helderder en al met al veel beter. Ik droom nog wel veel, redelijk vermoeiend kan dat zijn.

Gosh, had ik toch weer zo'n indringende rookdroom. Ik zat ergens in een vreemd huis achter een vreemde pc en ik ruik ineens een brandlucht, (raar eigenlijk dat je in je droom kunt ruiken) kijk ik op. Zie ik een brandende peuk in een asbak liggen!! Ik schrok ervan want ik realiseerde me dat ik die had gerookt. Ik kon me helemaal niet herinneren dat ik een asbak had gepakt en een shaggie had gedraaid. Ik baalde verschrikkelijk, echt enorm! Ik dacht daarna wel 'het is nu mooi niet zo dat ik nu ineens ga roken omdat ik kennelijk heel onbewust gewoon een sigaret heb gerookt!' en ik dacht 'droomde' eraan wat ik in dit geval met mijn stopstatus zou moeten doen hahahahaha..
Maar het gekke is wel dat ik het roken zelf niet heb ervaren in de droom, alleen het ruiken en zien van een bijna opgebrande peuk.
Het gaat harstikke goed met mijn niet roken. Ik heb ontzettend weinig momenten dat ik zin heb in een sigaret. Eigenlijk was het laatste moment ook het moment dat ik er een dagboekje overschreef. Een paar weken geleden dus. Over de 1000 sigaretten niet gerookt en inmiddels al 10 weken rookvrij. 
Die rookdromen zijn redelijk frustrerend als je erin zit. Het lijkt zo echt en je voelt je er zo rot bij. Gelukkig is het niet echt.

Het heeft zijdelings met roken te maken. Vanavond was ik bij een concert van ten years after. Echt...super goed. Heel gezellig en goeie sfeer. Degenen die roken begonnen daar zonder dat het eigenlijk mag, gewoon te roken. Het kan me niet zoveel schelen. Sterker nog... ik  vind het prima en eigenlijk vind ik het beter. Ik vind het beter omdat degenen die nog niet toe zijn aan het stoppen vooral moeten kunnen roken waar ze het vooral prettig vinden om te roken. Ik weet niet, het geeft mij het gevoel dat alles wat ik op dat moment beleef echt beleef. Iedereen heeft het op zijn toppen naar zijn zin. Ook de rokers!!! ze hoeven niet buiten te staan. Het was een super avond. Vooral omdat ik nog in gesprek ben geweest met de mooie zanger van deze band. Zelf roken...... echt waar.... geen behoefte gehad...echt niet. De triggers en valkuilen zitten bij mij elders maar niet bij dit soort dingen. Het is natuurlijk niet voor niets dat ik nu schrijf maar dat komt alleen maar omdat ik me er nu dus van bewust ben geworden dat deze momenten, waarvan ik dacht dat het mijn moeilijke momenten zouden zijn, het totaal niet zijn. Neee... mijn moeilijke momenten zijn de momenten wanneer ik alleen zit. in emotie... dat is veel erger eigenlijk
maar ik weet nu dat dat mijn triggers momenten zijn. dat maakt het draaglijk. Ik dank jullie allemaal voor alles, de steun . de verhalen en het delen.

Ach ineens kan ik zo'n zin hebben. Zoveel zin om zomaar lekker te roken. Maar wanneer ik dan een kort moment nadenk over het roken denk ik weer 'wat is nu precies lekker?' Oh tweeslachtigheid en onrust en ondertussen cashewnoten wegetend.
Ik doe het niet. Roken is geen optie! Maar soms gewoon soms is het voor je gevoel ineens zo dichtbij. zo lekker en zo aantrekkelijk en aanlokkelijk. oh bah. ik hoop zo dat ik al tegen de drie maanden dip aanzit. Ook al ben ik gisteren al of pas twee maanden van het roken af. Het gaat wel weer over. Het is nu eenmaal zo. Ik heb het even moeilijk. het zal zo zijn. Roken is echt geen optie. Ik deal met het moment. Ik accepteer het! Wauw. nieuw voor mij. Accepteren is ook wel mooi hoor. Je kunt het niet altijd winnen. Soms is het gewoon verliezen!! en ook weer helemaal niet.

Gisteren alweer acht weken rookvrij, en ik voel me er supergoed bij!! Af en toe heb ik wel eens wat onrustige momenten, en vooral 's avonds maar eigenlijk zijn die in een week op 1 hand te tellen. Zondagochtend is mijn hardloopochtend met een stel andere dames. Eén van die dames is begin januari weer begonnen met roken (na een jaar gestopt te zijn geweest). Nu weer aan een pakje per dag. Zo kan het gaan hè, een jaar niet roken en dan zomaar weer op je oude hoeveelheid in no time.  Ik laat me er niet door ontmoedigen. Het voelt goed een niet-roker te zijn. Gisterenmiddag een verjaardagsfeestje waar in de keuken werd gerookt. Ik ben er niet mee bezig en heb ook geen behoefte op zulke momenten. Soms vind ik het vreemd hoe makkelijk het gaat.